Knossos Palace

Ιστορία και Μυθολογία

Το ελαιόδεντρο, όπως αποκαλύπτουν ιστορικές και αρχαιολογικές μελέτες, αποτελεί μέρος της ενδημικής χλωρίδας της ελληνικής γης από την νεολιθική εποχή, εδώ και περίπου 7.000 χρόνια. Η Κρήτη είναι μια από τις πρώτες περιοχές στην Μεσόγειο όπου οι  κάτοικοι βρήκαν τρόπους για να καλλιεργήσουν το, άγριο έως τότε ​​ελαιόδεντρο,  κατά τη διάρκεια της προϊστορικής περιόδου, ήδη από το 3.000 π.Χ.

                          Ancient olive tree of Vouves

Το 'Μνημειώδες Ελαιόδεντρο των Βουβών' στην Κρήτη θεωρείται ένα από τα παλαιότερα ελαιόδεντρα στον κόσμο με κατά προσέγγιση ηλικία τουλάχιστον 2.500 χρόνια.

Η καλλιέργεια και η επεξεργασία της ελιάς φαίνεται ότι ήταν μια κύρια ασχολία των Μινωιτών, όπως αποδεικνύεται από θρυμματισμένους πυρήνες ελιάς, λίχνους με ελαιόλαδο και πήλινα αγγεία αποθήκευσης λαδιού, τα οποία βρέθηκαν στα ανάκτορα της Κνωσσού, της Φαιστού και σε άλλους αρχαιολογικούς χώρους του νησιού. Τα ευρήματα αυτά επιβεβαιώνουν ότι ο Μινωικός, ο πρώτος μεγάλος κρητικός πολιτισμός, δεν βασιζόταν μόνο στην αγροτική οικονομία, αλλά η κύρια πηγή του πλούτου του ήταν οι ευρείες εμπορικές σχέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο με βάση τα γεωργικά προϊόντα της, κυρίως το ελαιόλαδο.

   

Η ελιά θεωρείτο από τους Έλληνες ένας ευλογημένος καρπός από την αρχαιότητα : ένα σύμβολο γνώσης, σοφίας, αφθονίας, υγείας, δύναμης και ομορφιάς. Πληθώρα θρύλων, παραδόσεων, θρησκευτικών και αθλητικών τελετές συνδέθηκαν με την ελιά και τον καρπό της.

Ο Όμηρος, ο αθάνατος Έλληνας ποιητής, αποκαλούσε το ελαιόλαδο 'υγρό χρυσό'. Οι νόμοι του Σόλωνα (Αθήνα - 6-7ος αιώνας π.Χ.), απαγόρευαν την κοπή των ελαιόδεντρων με την ποινή του θανάτου.

Οι αρχαίοι Ελληνες θεωρούσαν το κλαδί ελιάς σύμβολο ειρήνης και τιμής και, για το λόγο αυτό, το απένειμαν στους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων από το 776 π.Χ, κατά την διάρκεια των οποίων υπήρχε υποχρεωτική ανακωχή σε όλο τον κόσμο.  

 

Mυθολογία

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Δίας ζήτησε από τους  Ολύμπιους θεούς να διαγωνιστούν μεταξύ τους υποσχόμενος ότι αυτόν που θα του προσέφερε το πιο αξιόλογο δώρο θα τον τιμούσε με το πιο ισχυρό ελληνική πόλη ως έπαθλο. 

                                       

Οι δύο επικρατέστεροι ήταν η Αθηνά, θεά της σοφίας και της γνώσης, και ο Ποσειδώνας, θεός της θάλασσας. Η Αθηνά έριξε το δόρυ της στον ιερό βράχο της Ακρόπολης και στο σημείο φύτρωσε μια ελιά, σύμβολο της ειρήνης, την οποία προσέφερε, ενώ ο Ποσειδώνας προσέφερε ένα άλογο, σύμβολο του πολέμου. Ο Δίας επέλεξε το δώρο της Αθηνάς και οι κάτοικοι ονόμασαν την πόλη Αθήνα σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και τιμής προς τη θεά, η οποία τους δίδαξε και πώς να καλλιεργούν την ελιά.


Κατασκευή ιστοσελίδων Ints Κατασκευή ιστοσελίδων Ints
Back to top